Aldus een vriend die ook veel op kunstmarkten zijn werk verkoopt. Meestal heb ik dat dan ook, iets kleins op de kraam dat geïnteresseerden kunnen aanschaffen voor een niet al te hoog bedrag.
Raku gestookt schildpadje
Voor de markten die er aan kwamen (Kunstmarkt Purmerend en Hoorn, zie vorige blog) had ik echter niets meer. Op de laatste markt had ik alle “marktaanbiedingen” verkocht. Dus tijd om weer wat nieuws te maken, schildpadjes gedraaid op de draaischijf. Eén probleem: ik had nog maar een paar dagen.
Nu is er in de keramiek één gouden regel waar ik mij altijd aan houd: “klei laat zich niet haasten”. Maar er is één uitzondering; Raku keramiek…
Komende weekenden (zie ook agenda) is het weer zover, dan pak ik m’n spullen in voor de kunstmarkt in Purmerend en Hoorn. Er is dus werk aan de winkel, welke beelden zal ik meenemen, zijn er genoeg visitekaartjes, is de prijslijst compleet, heb ik alles voor de aankleding van de kraam, etc. etc. En dan nog het belangrijkste: zal het weer mee zitten? Als (bijna) alles bevestigend kan worden beantwoord dan zullen het zeker goede marktdagen worden…
Zaterdag 25 augustus 2012 Kunstmarkt Purmerend (Koemarkt, centrum Purmerend) van 9.00 tot 17.00 uur
Zondag 2 september 2012 kunstmarkt Hoorn (in het centrum Hoorn) van 12.00 tot 17.00 uur.
Vorig jaar heb ik een kogelmolen overgenomen van een met pensioen gaande pottenbakker. Keramisten gebruiken zo’n molen om glazuur grondstoffen fijn te malen, waardoor het glazuur o.a. beter uitsmelt en meer egaal wordt (stof voor een ander blog artikeltje). Zo’n molen wilde ik al een tijdje, dus de koop was snel gesloten. Als bonus kreeg ik een emmer met “Tex klei” mee, zeeklei die hij had verzameld op het strand van Texel.
Deze kleislib heb ik natuurlijk thuis (na maling in mijn nieuwe kogelmolen) gelijk gestookt op een aantal proefplaatjes op cone 10. Dit bleek een prima slib-glazuur te zijn, een cadeautje van Texel. Je begrijpt, ik wilde natuurlijk met eigen ogen zien, waar dit wonder der natuur vandaan kwam…..
