Yoga en keramiek zijn twee zeer oude technieken. Yoga vind zijn oorsprong in het antieke India, waarschijnlijk ca. 500 voor onze jaartelling. Klei wordt al meer dan 20.000 jaar tot keramiek gestookt. Waar ontmoeten deze technieken elkaar? Bij het draaien van keramiek….
Oké ik geef het eerlijk toe, ik ben geen yoga expert. Maar ik heb al vaker in dit blog geschreven dat de yoga oefeningen die ik doe uitstekend zijn voor mijn (onder)rug. Die heeft het bij het draaien van klei vaak stevig te verduren. Een beetje extra aandacht kan geen kwaad.
Ik was daarom aangenaam verrast toen ik het eerste hoofdstuk van Ben Carter’s, “Mastering the potter’s wheel” las.
Mensen zijn sociale wezens die elkaar opzoeken, zeker als zij een gemeenschappelijk doel hebben. Over de hele wereld wordt keramiek gemaakt. Zo ontstonden er ook overal formele en informele groepen van keramisten. In deze contreien is dat de Nederlandse Vakgroep Keramisten, kortweg de NVK.
Eind vorig jaar heb ik mij aangesloten bij de NVK. Er zijn veel praktische redenen om lid te willen worden van deze vereniging. Korting op gereedschappen en grondstoffen, extra publiciteit en nieuwe expositie mogelijkheden.
Maar dat was niet de enige reden; het is natuurlijk ook gewoon fijn om bij de “club” te horen. Ben ik van een individualist veranderd in een kuddedier?
Ik ben een “maker”, een keramiek maker. Toen ik vanmiddag een aantal karaffen aan het draaien was op de draaischijf, besefte ik wat een genot het is “dingen” te maken. Uit vormeloze klei iets vormen dat ik vooraf wel bedacht heb, maar niet precies eruit komt “als op papier”, heeft iets ontnuchterends; dan weet je weer, je hebt niet alles in de hand.
Bij het vormen van klei heb ik te maken met centrifugale krachten, het karakter van de klei, de zwaarte kracht en mijn eigen lichaam. Of zoals Frank Boeijen het zong:
Alles wat ik heb
Zijn twee handen
Waarmee ik voor jou
Iets maken kan
Alles wat ik heb
Zijn twee handen
Waarmee ik voor jou
Iets maken kan