Het maken van keramiek is zo simpel of complex als je het zelf maakt. Mijn fascinatie voor keramiek heeft onder andere te maken met de technische kant ervan. Niet alleen de klei samenstelling, glazuurontwikkeling, ontwerpcyclus, constructie- en stooktechnieken. Dit alleen al zijn onderwerpen met een onmetelijke diepte die een (meer dan) levenslange studie vereisen. Maar ik doel ook op de historische en kunsthistorische context, de zakelijke kant, zoals marketing, social media, (digitale) fotografie, webdesign, datamanagement, belastingaangifte, etc. etc.
Als een “one person operation” heb ik met al deze zaken te maken. Dat is natuurlijk een keuze, arbeidsdeling is ouder dan de weg naar Rome, maar het is mijn manier van dingen “eigen maken” en mijzelf uit te dagen. Levenslang leren verrijkt je eigen leven en dat van anderen…. Dat wil echter niet zeggen dat je alles alleen moet doen, leren begint met aan jezelf en anderen vragen te stellen.
Lees verder Keramiek = levenslang leren
De natuur bereidt zich voor op de herfst. Het regent en waait. De lucht ruikt naar appels en peren. Gretig eet onze papegaai de hazelnoten die uit de boom vallen.
Kunst en schoonheid eens bijna synoniem, nu lijkt het erop dat in de hedendaagse kunst de zoektocht naar schoonheid is opgegeven en vervangen door shock-art; kunst gemaakt om te shockeren.
Vind ik dat erg? Uiteraard niet, ik gun iedereen z’n muze. Waar de meeste kunstenaars deze godinnen als afspiegeling van de mensheid gebruiken als inspiratie, denk ik dat de keramist slechts één van de negen muze “Urania” (de muze van de sterrenkunde, voorloper van alle natuurwetenschappen) als bron heeft voor zijn of haar werken.
